Helaas heeft accessibility/drempelvrij.nl een vrij dogmatische kijk op deze richtlijnen, en sturen ze je om onbenuligheden naar een hercheck waar je weer extra voor betaald. Het is een ‘regels zijn regels’ mentaliteit waar nog wel wat nuance in mag komen. Ik ben bijvoorbeeld van mening dat beschrijvende alt tags in sommige gevallen geen extra waarde opleveren voor diegenen die het beeld niet met eigen ogen kunnen zien. Je krijgt vaak onbenullige tags als “logo van de aldi” en “sfeerbeeld van de markt met stanbeeld van Prins Willem van Oranje, 5m hoog” (zoiets trof ik eens aan op de site van een gemeente). Zo laten we de blinde (als voorbeeld) weten welke elementen op de pagina aanwezig zijn die voor anderen zichtbaar zijn. Maar levert de blinde dat wat op? Zouden we de website niet optimaal moeten maken voor elk gebruik, en dit soort niet relevante informatie achterwege moeten laten? Ik denk het wel. Helaas is daar bij drempelvrij nu geen ruimte voor.

Ik vind dat de productenleveranciers dit probleem nog lang niet serieus genoeg nemen. Wat mij betreft komt er een toegankelijkheidswaarmerk, niet alleen voor websites en voor websitebouwers maar ook voor productenleveranciers.

P.S.: dat Info.nl niet in de lijst van toegankelijke websitebouwers staat is natuurlijk een groot misverstand. ;-) Hier gaan we werk van maken!

Ik denk dat webbouwers die goed werk leveren hun kwaliteiten moeten kunnen communiceren. Dat is geen gimmick, dat is gewoon laten zien wat je waard bent. Een branchevereninging voor webbouwers zou veel kunnen doen om de kwaliteit in de branche te verhogen. Dat is een beproefd concept, daar zit een economische drijfveer achter.

Wat ik interessantere aspecten aan toegankelijkheid vind zijn met name vormgeving / gebruikerservaring en toegankelijke content uit een CMS. Het toegankelijk bouwen focust naar mijn mening teveel op blinden en niet op mensen die stomweg grote letters nodig hebben of meer contrast tussen bepaalde onderdelen in een website. Want iemand die niet blind is, maar slechtziend, gaat niet een screenreader en een brailleleesregel gebruiken, dus die alt-tags hebben voor hem sowieso geen nut.

Je zult de website zo moeten vormgeven dat hij voor iedereen toegankelijk is en bovendien aantrekkelijk en prettig werkt. Overall usability dus met een voor iedereen lekker sausje. Wanneer het schalen van je letters betekent dat je vomrgeving in elkaar stort, is naar mijn mening de website bijvoorbeeld niet toegankelijk. In de vormgeving geef je door middel van kleurgebruik visuele focuspunten aan die verloren gaan wanneer de vormgeving niet bestand is tegen schalen van letters. De niet -helemaal-bline weet dan niet meer waar hij zijn aandacht op moet richten en hoepla: een onprettige gebruikerservaring. Dit probleem los je dus niet op door netjes volgens webstandaarden bouwen, maar door een stabiele vormgeving die tegen een stootje kan. Een uitdaging om te ontwerpen.

Toegankelijke content uit een CMS is een tweede punt. Wanneer je klanten de beschikking krijgen over WYSIWYG-achtige applicaties om content toe te voegen, zul je ze ook moeten opvoeden met betrekking tot toegankelijkheid. Ik ken een geval waar de website zijn - toentertijd nog - Drempelweg stempel kwijtraakte door de content die door de beheerders zelf werd ingevoerd. Engelse termen en teksten waren niet voorzien van het lang-attribuut en daarmee was de website ontoegankelijk verklaard. Maar ja, hoe leg je dat uit en hoe zorg je ervoor dat beheerders zich dusdanig betrokken voelen bij hun bezoekers dat zij zich daaraan houden?

Mijn punt is: toegankelijk bouwen op zichzelf is niet interessant, de samenhangende aspecten des te meer. Misschien is het tijd dat de discussie zich in die richting verplaatst?

Voor mij is toegankelijkheid, als dimensie van de totale gebruikerservaring wel degelijk iets wat in het belang van de opdrachtgever is, en niet alleen een ‘gimmick’ waarmee je je als bouwer kan onderscheiden.

Ik ben er van overtuigd dat open standaarden en toegankelijkheid een steeds grotere rol zullen spelen in het bemiddelen van de nieuwe gebruikerservaring van web 2.0.

Toegankelijk bouwen is in die zin een best practice waaraan je (een deel van) de professionaliteit van de bouwer kan aflezen.

2) Het initiatief moet niet liggen bij een onafhankelijke stichting, maar bij een branchevereniging.

Overigens noemde Danny Schuit accessibility en usability een onderdeel van toegankelijkheid. Ik zie accessibility, findability en al die andere hippe termen juist weer als een onderdeel van usability. Zo wordt het ook lekker verwarrend voor al die marketeers, webmasters en webbouwers ;)

Zie ook op mijn blog Usarchy:
Hoe verkoop je toegankelijkheid?
en
De klant van de webbouwer geeft niet om toegankelijkheid

Als we dat met zijn allen snappen dan kunnen we onze inspanningen misschien beter focussen, inplaats van ons te blijven verbazen waarom het maar niet van de grond komt.