‘Web 2.0’ is zonder meer één van de meest populaire buzz words van het moment. Maar wat betekent het? Als je wat bronnen naslaat kun je al snel tot de conclusie komen dat de experts het hier nog niet over eens zijn. Het leidt in ieder geval tot wat interessant leesvoer…

De techneuten waren het eerst in het claimen van de term Web 2.0, naar verluid was het Tim O’Reilly, uitgever van populaire boeken over programmeertalen, die het woord voor het eers in de mond nam om een versie van het World Wide Web te beschrijven die begrijpelijk is voor computers. Door op XML gebaseerde standaarden die betekenis geven aan data (zoals XHTML) en software die open is en dus “vrij” toegang geeft tot diezelfde data, zou het mogelijk worden voor computers om tabak te maken van de zee aan informatie die op het web beschikbaar is. Hier zouden dan vervolgens allerlei al dan niet boeiende verbanden tussen gelegd kunnen worden die niet door de oorspronkelijke auteurs gerealiseerd zijn.

Peter Merholz, van de hier al vaker genoemde UX consultants Adaptive Path schreef al weer een tijdje geleden over macht en controle in de op handen zijnde revolutie. In ‘How I Learned to Stop Worrying and Relinquish Control’ wordt Web 2.0 nooit genoemd, maar in latere posts bevestigt hij dat zijn observaties op die term van toepassing zijn. Volgens Peter is de essentie van Web 2.0 niet een technologische maar filosofische. Hij hoopt dat met de komst van Web 2.0 aanbieders van producten en diensten op het web niet langer zullen proberen de gebruikerservaring te dicteren, maar hun klant juist de vrijheid geven om zelf te bepalen hoe hun beleving dient te zijn.

Deze stelling wordt door meerdere mensen op meerdere sites gedeeld. Een belangrijk concept achter Web 2.0 is de mogelijkheid om informatie vrij uit te wisselen tussen sites, diensten of whatever, deze aan te passen en weer vrij te geven. Belangrijke technologieën die dit mogelijk moeten maken zijn RSS (een standaard voor het publiceren van informatie), APIs (een principe op basis waarvan verschillende stukken software met elkaar kunnen “praten”.)

Je vindt het idee van de deugden van vrij uitwisselbare informatie en diensten terug in het stuk van Danah Boyd getiteld ‘Why Web2.0 Matters: Preparing for Glocalization’. Danah schrijft net als Peter Merholz dat het hier niet gaat om technologie, of over een beleving, maar om een diepgewortelde structurele verandering in hoe informatie wordt aangeboden op het web:

“Web2.0 is about glocalization, it is about making global information available to local social contexts and giving people the flexibility to find, organize, share and create information in a locally meaningful fashion that is globally accessible.”

Tot slot wil ik graag verwijzen naar een kritische noot gesteld bij het artikel van Peter Merholz door William Blaze op de site Abstract Dynamics. Volgens William gaat het bij Web 2.0 inderdaad over macht en controle, maar vraagt hij zich af of Merholz niet liever de macht van de grote boze bedrijven die de arme gebruikers willen controleren overneemt. Het gaat hier om een machtsstrijd, zegt hij, maar als de strijd gestreden is vermoed hij dat de Web 2.0-insiders de genen zullen zijn met de meeste controle over hoe het nieuwe web er uit gaat zien.

Update: tags toegevoegd.

Dit bericht was geplaatst door Kars op Wednesday 14 September 2005 om 9:35 uur en is gearchiveerd onder web 2.0. Je kan de reacties hierop volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een bericht achterlaten, maar pingen en trackback is niet mogelijk.