De web 2.0-hype een beetje beu? Moe van het bijhouden van alle start-ups die als paddestoelen uit de grond blijven schieten? Maak je borst maar nat, want er volgt spoedig (weer) iets nieuws. Niet web 3.0 (het web-OS), maar iets écht nieuws: het internet der dingen.

Parallel aan al het social software-geweld en de semantische web-discussies doen interactieve media al enige tijd moedige pogingen om de sprong van bits naar atomen te maken. Dit veld wordt gedomineerd door een wirwar aan termen, zoals: “tangible computing” (populair gemaakt door Nokia-researcher Chris Heathcote), “ubiquitous computing” (vaak afgekort tot het onooglijke “ubicomp”), “everyware” (een vrij nieuwe term) en lastpakken als “blogjects” en “spimes” (bedankt Bruce Sterling). Mijn voorkeur gaat uit naar “internet of things”, getuige de titel van deze post.

Bij het internet der dingen gaat het er om dat de grens tussen virtueel en fysiek wegvalt. Interactieve media komen los van het beeldscherm en laten de mens op een natuurlijke (want fysieke) wijze werken. Lezers krijgen misschien flashbacks naar de film Minority Report, waar Tom Cruise druk gebarend achter een transparant scherm beelden uit de toekomst probeert te analyseren. Het gaat echter om meer dan alleen de interface – het internet der dingen impliceert dat alles met elkaar in verbinding staat, dat het net gevoed wordt door data en metadata uit de echte wereld en vice versa.

Een voorbeeld: “fabjects” zijn objecten die hun leven beginnen in de computer, en met behulp van 3D-printers of vergelijkbare zaken materialiseren. De vraag is natuurlijk wat nu het echte object is – die in de computer, of degene die je vast kan houden. In het internet der dingen beginnen objecten als data en keren daar uiteindelijk weer tot terug. Gedurende hun fysieke levensduur voeden ze het internet met gegevens (vandaar “blogjects”) en ze zijn daar terug te vinden (bijvoorbeeld door middel van “thinglinks”).

In de war? Voel je de volgende hype al aankomen? Ik zou zeggen, wees hem voor en duik nu al in de wereld van het internet der dingen. Met haar komst zullen de regels van ontwerp en realisatie zeker herschreven worden. De onderstaande bronnen vormen wat mij betreft een goed startpunt:

• Bruce Sterling’s ETech 2006 keynote – veel over de wirwar aan termen rondom dit onderwerp, wat volgens Sterling wijst op ontwikkeling en alleen maar goed is.
• Interview met Adam Greenfield – wat vooral opvalt is de waarschuwende toon van de auteur van Everyware. Als het internet der dingen er eenmaal is, komen we er moeilijk van af.
• Semapedia – de fysieke wederhelft van Wikipedia. Maakt het mogelijk barcodes te genereren waarmee locaties getagged kunnen worden. De barcodes verwijzen naar beschrijvingen op een wiki.
• Thinglinks – een ander initiatief om het internet te verrijken met een plek voor echte objecten. Thinglinks gebruiken unieke codes (bestaand en nieuw) om URIs te creëren voor fysieke objecten.
• Ambient Findability – Peter Morville’s boek besteed aandacht aan de opkomst van alom aanwezige informatie. Verschillende ambient devices passeren de revue.

Dit bericht was geplaatst door Kars op Friday 7 April 2006 om 9:31 uur en is gearchiveerd onder internet der dingen. Je kan de reacties hierop volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een bericht achterlaten, maar pingen en trackback is niet mogelijk.