Hé, staat het woord dummies in de titel van dit artikel wel in een SPAN met het lang-attribuut op Engels? Dit zou zomaar een vraag kunnen zijn die opkomt als je je bezighoudt met de webrichtlijnen van de overheid. Nu het kabinet besloten heeft dat alle websites van de rijksoverheid moeten voldoen aan deze richtlijnen, zijn de rapen gaar. Uit de Accessibility Monitor 2005 is namelijk gebleken dat 96% van de overheidssites niet toegankelijk is en dat was toch iets te gortig.

Vorig jaar was Edgar al onder de indruk van de verregaande doelstellingen van de webrichtlijnen. Toen onlangs, samen met het kabinetsbesluit, versie 1.2 van de richtlijnen verscheen, laaide naar aanleiding van een post op Frank-ly de discussie weer op. Na een lichte online flame war, werd besloten om de mouwen op te stropen en op het kantoor van Rhinofly het gevecht voort te zetten. Gerrit Berkouwer, medewerker van VWS en één van de opstellers van de richtlijnen, nam de handschoen op.

Hij vertelde hoe hij en zijn medewerkers van de afdeling Digitale Media een paar jaar geleden besloten de lat hoog te leggen en de website van VWS wilden laten voldoen aan tenminste prioriteit 2 van de W3C richtlijnen (van prioriteit 3 werden niet alle richtlijnen even zinvol gevonden), aangevuld met een aantal andere richtlijnen over bijvoorbeeld de URL-structuur. Met succes streefde men toegankelijkheid na voor 100% van de bezoekers. Gerrit lichtte toe hoe de webrichtlijnen ook kostenbeheersing en de beheerbaarheid van de site ten goede zijn gekomen. Valide XHTML als eis vergroot bijvoorbeeld enorm de mogelijkheden tot kwaliteitscontrole.

Toen er in de zaal met name bij de Flashontwikkelaars de schrik goed in zat, ontspon zich een interessante discussie. Mag je nu helemaal geen Flash gebruiken in een overheidssite? Jawel, als er maar een goed alternatief voorhanden is. Wel kwamen we tot de conclusie dat de inzet van RIA’s minder voor de hand ligt (of aanzienlijk meer ontwikkeltijd vergt). De sites van de overheid – met veel informatieve teksten en een grote doelgroep – lenen zich bij uitstek voor het toepassen van de richtlijnen. Voor een verkoopsite van een Ferrari zouden andere argumenten kunnen gelden.

Hoe boeiend de discussies ook waren, er bleven nog genoeg vragen liggen waar we de komende maanden onze hoofden over kunnen breken:

• Wat zijn de mogelijkheden voor het toegankelijk maken van audio en video? Deze worden momenteel onderzocht door Advies Overheid.nl.
• Een van de richtlijnen heeft betrekking op onveranderbare URL’s. Mag de inhoud van zo’n pagina wel of niet wijzigen?
• Het vraagstuk van archivering van internetpagina’s sluit daarop aan. Voorlopig leven hier vooral veel vragen en weinig antwoorden.
• Waar blijven de CMS’en die valide code kunnen uitspugen én op toegankelijkheid zijn voorbereid?
• Hoe zit het met WCAG 2 en wat is de houdbaarheid van de huidige webrichtlijnen onder invloed van deze aankomende standaard?

Gerrit besloot met de prikkelende vraag: Waarom bouwen eigenlijk nog niet alle webbureaus volgens de richtlijnen? Er zitten toch louter voordelen aan? Met veel o’s en a’s probeerden we deze vraag te nuanceren, maar waarschijnlijk vragen we ons in 2010 af waarom we toch niet altijd volgens de webrichtlijnen gebouwd hebben.

Ik zou Rhinofly nogmaals willen bedanken voor dit prachtige initiatief. Volgende keer bij ons? Waar zullen we het dan eens over hebben, toegankelijke RIA’s als mash-up met microformats?

Dit bericht was geplaatst door Tom op Thursday 17 August 2006 om 11:58 uur en is gearchiveerd onder toegankelijkheid, webstandaarden. Je kan de reacties hierop volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een bericht achterlaten, maar pingen en trackback is niet mogelijk.